من فقــــط از توڪمــــے عشــق تمنا دارم
دل بے تاب ڪه در حســــــرت دریا دارم
تو پر از بوے خوش لاله و ریحانے و من
یک دلِ مـــست تر از عاشق شیدا دارم
دل و جانم به فداے قدمت حضرت عشق
این چه سرے است ڪه در او همه سرها دارم
بگذارید ڪه گــــــــندم شــــود آغاز بهار
بر ســــــرم قصــــه ے آدم؛ دل حوّا دارم
اے ڪه از ڪوچه ے معشوقه ے ما میگذری
یوسفم نیست ولے شــــور زلیخا دارم
بوے ناز تو گرفته است همه شهر و دیار
این چنین معجره از حضرت والا دارم
ترجـــــمان شفقـــــے در نظر عاطفه ها
خوشم از اینڪه زچشـــمان تو معنا دارم
راز پنــــهان شده در پشت غزلهاے منی
مدتے هست به دل نیـــــت افشا دارم
روزگارے است ڪه از چشم جهان افتادم
حسرتم نیست ڪه در چشم شما جا دارم
بگذارید ڪه این شعر خــودش دل ببرد
غزلم عشـــــوه بیا آیت انشـــــــــا دارم
بند بندم شده مجنون رخت شاه غــزل
پاے هر بنــــد غزل مهـــــرهءمــار دارم






