چکامه

نازنینا رنگِ چشمت بی قـرارم می کند
واردِ دنیـائی از فصلِ بهــارم می کند

عمق چشمانت به دنیاهای دورم می بَرد
تا به دریاهای دیگر رهسپارم می کند

از خیالم می گریزی تا پریشانت شوم
غیبتت هـر ثانیه چشم انتظارم می کند

بافه ی زلفت کتابی از غزلها می شود
بی نیاز از شعرهای بی شمارم می کند

سرخی لبهای تو آتش به جـانم می زند
چشم مستت از فریبائی خـمارم می کند

روی ماهت می درخشد از مسافتهای دور
جلوه ها در خلوتِ شبهای تارم می کند

بودنت ای یارِ مــه پیکر نویدم می دهد
مثل سنگِ سختِِ صخره استوارم می کند

ای عسل بانو قلم را لحظه ای از من بگیر
دارد این زیبائی ات بی اختیارم می کند

#علی_قیصری ‌ ‍ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‍ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌