چکامه

وصف کردم عشق را با واژه های بهتری
از دلت گفتم غزل با شور و حال دیگری

با کلامت می‌کنی اعجاز در دنیای عشق
در میان جاهلان عشق ، تُ پیغمبری

فرق دارد جنس احساس تُ در دلدادگی
از نگاهت خوانده‌ام درس وفا را از بری

خانه ای از عشق می‌سازم برایت دلبرم
تا که بنشینی به عاشق پیشگی و دل‌بری

کنج آغوشت بمیرم یا بسوزم در تنت
انتخابش با خودت هر جا خودت راحت‌تری

عشق رویایی که در شعرم شده پنهان تُ‌یی
از تُ می‌گویم غزل ها را گلم ، مستحضری؟

خنده‌ات مضمون صدها شعر و احساست غزل
با همین چشمان شهلا! ؛ از همه شاعرتری