چکامه

این چه شوریست برای تو به پاه کرده دلم
که مرا از همه آفـــــــاق جدا کرده دلم

شدم انگشت نمای همه عالم چکنم
بس که با نعره مستانه صدا کرده دلم

من به ویرانگری چشم تو عادت دارم
خانه روی گسل عشق بنا کرده دلم

گذرت را من ازین کوچه ندیدم، تو بگو
پاسبانم سر این کوچه، چرا کرده دلم؟

تا رها از سر زلف تو نباشم همه عمر
همه شب تا به سحرگاه، دعا کرده دلم

چشم برهم زده از عرش به زیر افتادم
باورم نیست، که در عشق خطا کرده دلم