چکامه

گیسوانت شب یلدا و لبت چون رطب است
بی تو در کوچه ی رگهای من همواره تب است

روز آخرشده هنگام اذان است بیا
با لبت روزه گشودن عملی مستحب است

گوش کن این خبرازمرجع عشق آمده است
بوسه هم در رمضان فطریه ی هردو لب است

گرچه دل تجربه ی بوسه ی لب را دارد
بوسه بردست نگاران زد ن حکم ادب است

دل من با دل سنگت به تفاهم نرسید
همه آوارگی و درد دل از آن سبب است

دفتر شعر مرا با ز کنی می فهمی
دلم بیچاره ام ازعشق تو در تاب و تب است

قافیه ریخت بهم در غزلستان غریب
آه از این غزلی که به لبت منتسب است.

اصغر روحی