چکامه

از تبِ چشمِ تُ دیوانه شدن یعنی عشق
باهمه غیر تُ بیگانه شدن یعنی عشق

شام دیدارِ تُ چون شمع به خلوتگه راز
درشبِ چشم تُ پروانه شدن یعنی عشق

باده‌ے چشم تُ نوشیدن و بعدش عمرے
ساڪن گوشه‌ے میخانه شدن یعنی عشق

یوسفم! گر بِدَری پیرهنم باڪی نیست
بهر تُ قصه و افسانه شدن یعنی عشق

وقت ویرانگی از جور زمان دلبرجان
زیر آوار غمت شانه شدن یعنی عشق

بی جهت عمر من آلوده‌ے تنهایی شد
با تُ هم‌سایه و هم‌خانه شدن یعنی عشق